UKŁADY MIKROPORCESOROWE

 Mikrokontrolery

 Programowanie

WPROWADZENIE DO JĘZYKA C


Język C powstał na początku lat 70-tych. Został zaprojektowany jako język programowania systemowego, czyli taki, w którym łatwo jest pisać systemy operacyjne, kompilatory i programy usługowe. Jednocześnie był na tyle ogólny, że zbiór narzędzi, pomyślany dla programów blisko współpracujących ze sprzętem, okazał się przydatny w bardzo różnych zastosowaniach.
Język C jest językiem wysokiego poziomu, ale zachowuje prostotę. Działa na takich samych obiektach jak komputer: znakach, liczbach i adresach w pamięci. Nie ma w nim działań na złożonych obiektach: tekstach, zbiorach, listach czy tablicach. Nie ma w nim także instrukcji wejścia/wyjścia typu READ lub WRITE. Wszystkie bardziej złożone czynności mogą być jedynie wykonywane przez funkcje. Każda implementacja języka C dostarcza jednocześnie standardową bibliotekę takich funkcji. W rezultacie język C zajmuje wyróżnioną pozycję pomiędzy typowymi językami wysokiego poziomu takimi, jak Pascal, Basic lub Fortran, ajęzykami niskiego poziomu (maszynowymi) zwanymi asemblerami.
Mówiąc o języku C nie można jednak zapominać, że język ten został zaprojektowany dla doświadczonych programistów. Wiele języków programowania, na przykład Pascal, posiada sztywne reguły zabezpieczające programistę przed niepożądanymi pomyłkami. O języku C można powiedzieć: "Wierz programiście. Jego działanie, mimo, że pozornie dziwne, jest celowe". Język ten, jak żaden inny, wymaga samodyscypliny i uwagi przy pisaniu programów.


Program w języku C


Specyfika języka C ujawnia się już w strukturze programu. Program napisany w tym języku składa się bowiem z ciągu deklaracji: zmiennych, typów i funkcji. Funkcja w C odpowiada procedurze lub funkcji w języku Pascal. Oto przykładowy program:

/* Program ten wyświetla sumę dwóch liczb ---------------------------------------*/

#include <stdio.h> /* dyrektywa włączenia pliku nagłówkowego */
void main (void) /* od funkcji main rozpoczyna się wykonywanie programu */
{ /* początek definicji ciała funkcji... (begin) */
int a, b; /* definicja dwóch zmiennych lokalnych o nazwach a, b */
a=2; b=3; /* nadanie im wartości (instrukcja przypisania) */
printf ("Suma=%d", a+b) ; /* wywołanie funkcji bibliotecznej dla wypisania wyniku */
} /* ... i koniec definicji ciała funkcji (end) */


Pierwszy wiersz jest komentarzem opisującym działanie programu. Komentarz rozpoczyna się znakami /* i kończy znakami */. Może on być umieszczony w dowolnym miejscu programu (i z reguły nie może być zagnieżdżany).
Wykonanie programu w języku C zawsze rozpoczyna się od funkcji main (każy program musi posiadać funkcję main). Bezpośrednio po nazwie funkcji występuje, ujęta w nawiasy okrągłe, lista parametrów formalnych funkcji (reprezentujących późniejsze wartości, które będą przekazane do funkcji przy jej wywołaniu). Słowo kluczowe void oznacza tu brak parametrów wywołania. Przed nazwą funkcji podawany jest typ zwracanej wartości. Słowo kluczowe void oznacza, że funkcja ta nie zwraca żadnej wartości (czyli jest odpowiednikiem procedury).

 
ZST © 2005